What the scenario measures, what it cannot, and where the figures will come from.
A 90-second online scenario. The visitor is shown a single request — for money or as a favour — decides whether to take it on, and then learns the context step by step: that around the same person there were some fifty such requests, and that only the one handing them out saw the whole picture. At every step the visitor's choice is recorded.
Four points: agreement to the isolated request; whether that agreement holds once the scale becomes visible; whether it holds once the purpose is revealed; and what the person chooses after learning everything. Plus a self-rated harm score, from zero to ten, given immediately after performing the task — before any disclosure.
Nothing about the person themselves. No identifiers, no free text, no data by which anyone could be singled out. Answers exist only in the memory of the tab; what goes to the server is exclusively counters of the form +1 to this option.
First: the share who agree falls sharply when the purpose is revealed, but noticeably less when the scale is revealed. That is, what stops people is intent, not quantity. Second: the self-rated harm score, given before the disclosure, is only weakly related to the later decision — a person changes position not because they reassessed their own act, but because they saw the system. Third: the "as a favour" scenario produces higher agreement than the paid one, with the content of the request held identical.
This is not a representative sample: the people who come are the ones the link was forwarded to. This is a hypothetical choice, not behaviour — in surveys people answer more nobly than they act. The order of disclosure is fixed, so the effect of each step is measured only in this sequence. And the text of the scenario itself is not written neutrally: it leads to a conclusion, and that has to be taken into account when reading the figures.
Before data collection, the hypotheses, metrics, exclusion rules and analysis plan are fixed publicly with a timestamp. This is protection against honest self-deception: otherwise, once the data is in, there is always a way to read the figures the way one wanted. Until preregistration goes live, the figures on the site are marked as illustrative placeholders, and that is what they are.
The person, the tasks and the dispatcher are invented. They are assembled from documented features of real cases, linked in the sections "How people are recruited" and "Documented history".
Что сценарий измеряет, чего не может и откуда возьмутся цифры.
Онлайн-сценарий на 90 секунд. Посетителю показывают одну просьбу — за деньги или по-дружески, — он решает, берётся ли, а затем поэтапно узнаёт контекст: что вокруг того же человека таких просьб было полсотни, и что общую картину видел только тот, кто их раздавал. На каждом шаге фиксируется его выбор.
Четыре точки: согласие на изолированную просьбу; сохраняется ли согласие после того, как стал виден масштаб; сохраняется ли оно после раскрытия цели; и что человек выбирает, узнав всё. Плюс собственная оценка вреда по шкале от нуля до десяти сразу после выполнения — до всякого раскрытия.
Ничего о самом человеке. Ни идентификаторов, ни свободного текста, ни данных, по которым кого-то можно выделить. Ответы существуют только в памяти вкладки; на сервер уходят исключительно счётчики вида «плюс один к варианту».
Первая: доля согласившихся резко падает при раскрытии цели, но заметно слабее — при раскрытии масштаба. То есть людей останавливает намерение, а не количество. Вторая: собственная оценка вреда, поставленная до раскрытия, слабо связана с последующим решением — человек меняет позицию не потому, что переоценил свой поступок, а потому, что увидел систему. Третья: сценарий «по-дружески» даёт более высокое согласие, чем денежный, при одинаковом содержании просьбы.
Это не репрезентативная выборка: приходят те, кому переслали ссылку. Это гипотетический выбор, а не поведение — люди в опросах отвечают благороднее, чем поступают. Порядок раскрытия задан жёстко, поэтому эффект каждого шага измеряется только в этой последовательности. И сам текст сценария написан не нейтрально: он ведёт к выводу, и это надо учитывать при чтении цифр.
До сбора данных гипотезы, метрики, правила исключения и план анализа фиксируются публично с отметкой времени. Это защита от честного самообмана: иначе после сбора всегда находится способ прочитать цифры так, как хотелось. До запуска предрегистрации цифры на сайте помечены как иллюстративные заглушки и таковыми и являются.
Человек, задания и диспетчер придуманы. Собраны они из задокументированных признаков реальных дел, ссылки на которые приведены в разделах «Как вербуют» и «Документированная история».
สถานการณ์จำลองนี้วัดอะไร วัดอะไรไม่ได้ และตัวเลขจะมาจากไหน
สถานการณ์จำลองออนไลน์ความยาว 90 วินาที ผู้เข้าชมจะเห็นคำขอเพียงข้อเดียว — แบบมีค่าตอบแทน หรือแบบขอกันฉันเพื่อน — แล้วตัดสินใจว่าจะรับทำหรือไม่ จากนั้นจึงได้รู้บริบททีละขั้น: ว่ารอบตัวคนคนเดียวกันนั้นมีคำขอทำนองนี้อยู่ราวห้าสิบรายการ และมีเพียงผู้ที่แจกจ่ายคำขอเหล่านั้นเท่านั้นที่เห็นภาพรวมทั้งหมด ทุกขั้นตอนจะบันทึกการเลือกของผู้เข้าชมไว้
สี่จุด: การตอบตกลงต่อคำขอที่ตั้งอยู่โดด ๆ การตอบตกลงนั้นยังคงอยู่หรือไม่เมื่อขนาดของภาพรวมปรากฏให้เห็น ยังคงอยู่หรือไม่เมื่อจุดประสงค์ถูกเปิดเผย และเมื่อรู้ทุกอย่างแล้วผู้เข้าชมเลือกอะไร รวมถึงคะแนนความเสียหายที่ผู้เข้าชมให้เอง ตั้งแต่ศูนย์ถึงสิบ ทันทีหลังลงมือทำ — ก่อนการเปิดเผยใด ๆ
ไม่มีอะไรเกี่ยวกับตัวบุคคลนั้นเลย ไม่มีตัวระบุตัวตน ไม่มีข้อความเขียนอิสระ ไม่มีข้อมูลที่ใช้ชี้ตัวใครได้ คำตอบมีอยู่เฉพาะในหน่วยความจำของแท็บเท่านั้น สิ่งที่ส่งไปยังเซิร์ฟเวอร์มีเพียงตัวนับในรูปแบบ +1 ให้ตัวเลือกนี้
ข้อแรก: สัดส่วนผู้ที่ตอบตกลงลดลงอย่างฮวบฮาบเมื่อจุดประสงค์ถูกเปิดเผย แต่ลดลงน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัดเมื่อขนาดของภาพรวมถูกเปิดเผย นั่นคือสิ่งที่หยุดคนไว้คือเจตนา ไม่ใช่จำนวน ข้อสอง: คะแนนความเสียหายที่ให้ไว้ก่อนการเปิดเผย สัมพันธ์กับการตัดสินใจในภายหลังอย่างอ่อน — คนเปลี่ยนจุดยืนไม่ใช่เพราะประเมินการกระทำของตัวเองใหม่ แต่เพราะได้เห็นระบบทั้งระบบ ข้อสาม: สถานการณ์แบบขอกันฉันเพื่อนให้อัตราการตอบตกลงสูงกว่าแบบมีค่าตอบแทน เมื่อเนื้อหาของคำขอเหมือนกันทุกประการ
นี่ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของประชากร: คนที่เข้ามาคือคนที่มีผู้ส่งลิงก์ให้ นี่คือการเลือกเชิงสมมติ ไม่ใช่พฤติกรรมจริง — ในแบบสอบถาม คนตอบดีงามกว่าที่ลงมือทำจริง ลำดับการเปิดเผยถูกกำหนดไว้ตายตัว ผลของแต่ละขั้นจึงวัดได้เฉพาะในลำดับนี้เท่านั้น และตัวบทของสถานการณ์เองก็เขียนขึ้นอย่างไม่เป็นกลาง มันนำไปสู่ข้อสรุปหนึ่ง และต้องคำนึงถึงข้อนี้เมื่ออ่านตัวเลข
ก่อนเก็บข้อมูล สมมติฐาน ตัวชี้วัด กฎการคัดออก และแผนการวิเคราะห์ จะถูกบันทึกไว้อย่างเปิดเผยพร้อมประทับเวลา นี่คือเกราะป้องกันการหลอกตัวเองโดยสุจริต: มิฉะนั้น หลังเก็บข้อมูลแล้วย่อมมีวิธีอ่านตัวเลขให้ออกมาอย่างที่อยากได้เสมอ ก่อนที่การจดทะเบียนล่วงหน้าจะเริ่มขึ้น ตัวเลขบนเว็บไซต์นี้ถูกกำกับว่าเป็นตัวเลขตัวอย่างเพื่อการแสดงผล และมันเป็นเช่นนั้นจริง
บุคคล งานที่ได้รับมอบหมาย และผู้สั่งงาน ล้วนถูกสมมติขึ้น ทั้งหมดประกอบขึ้นจากลักษณะที่มีการบันทึกไว้ในคดีจริง ซึ่งมีลิงก์อ้างอิงอยู่ในหัวข้อ “คนถูกชักชวนเข้ามาได้อย่างไร” และ “ประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้”